Tik op de afbeeldingen om die te vergroten
Op een dag merkte ik iets raars, ik verveelde me. Niet omdat er niets te doen was, maar omdat ik niet wist wat ik wilde doen. Dus ging ik naar de bibliotheek. Daar moet je zijn als je een doel zoekt, dacht ik. Boeken weten altijd alles, tenminste… dat zeggen ze. Tussen al die prachtige boeken zocht ik naar onderwerpen zoals; sprookjes, natuur, godsdienst en reizen.
Doelloos zat ik tussen stapels boeken.
Rechter pagina, Gumpie had een idee voor mij. Jij houdt van fotograferen... Ga klederdrachten fotograferen. Top idee en zo ben ik naar Volendam gegaan. Daar werd vroeger in prachtige klederdrachten gelopen. Nu kan je bij een zaak je verkleden en dan wordt er een foto van je gemaakt.
‘Mijn eerste fotoshoot” tik op de afbeeldingen om die te vergroten
Ik hurkte aan de kade van Volendam alsof mijn leven ervan afhing. Mijn fototoestel voelde ineens veel belangrijker dan thuis in de duinen. Voor me stond een muis in volle klederdracht.
Perfect. Rok strak, kapje recht, handen keurig gevouwen.Toen zei ze plots: “Zeg… ga je me soms ten huwelijk vragen?”
Ik keek zo verbaasd op dat ik bijna achterover viel. “Nee! Eh… ik bedoel… ik maak alleen foto’s!” Ze lachte liefdevol . Zo’n lach die je ook op de foto zou willen vastleggen, maar die altijd net te snel is.
Rechter pagina
Ik zat daar al een tijdje, toen ineens één meeuw zijn snavel opendeed en keihard krijste. Zo hard dat ik schrok. Het klonk niet als zomaar geschreeuw. Het klonk als: Nou? Waar wacht je op?! Ik keken elkaar aan, heel overtuigend. Toen begreep ik het. Dit moest ik doen, verhalen
over kledingstukken verzamelen. De betekenis hierachter, de reden en door wie.
Dus sprong ik van de paal, klopte het hout van mijn vacht en liep terug naar de Gumpie in de
kikkertuin.
Dankzij mijn vriend Gumpie kreeg ik inspiratie om verder te gaan



Geen opmerkingen