Arty vond Gumpie in het Kikkerhof, precies waar je hem kon verwachten: tussen zijn Froggies, die keurig in het gelid stonden alsof ze zojuist waren opgeroepen voor een koninklijke inspectie. Arty hoefde geen seconde adem te halen met het vertellen over de belevenissen in Volendam. Over knieën op de kade, muizenmutsen, lachjes en bijna-huwelijksaanzoeken. Zijn woorden sprongen vrolijker dan de kikkers zelf. Gumpie knikte langzaam, zoals alleen potloden dat kunnen wanneer ze diep nadenken.
“Je hebt een doel gekregen,” zei hij tevreden. Ik straalde; “Een boekje maken over klederdrachten en korte verhalen. Gumpie lachte: “Geen saaie, hoor.” Dan laat Gumpie zijn verzameling zien... Frogies. Na een korte uitleg over de iPad ging Arty een plek zoeken om te oefenen.
Op het strand bij zonsopgang ging hij rustig oefenen. Na even denken tikte hij 'Napoléo in en op afbeeldingen. “Wat een strenge kijkende muis…”
Volgens het verhaal was Napoléo Muisearte een briljant militair strateeg. Hij leidde enorme veldtochten door koude bergen, hete woestijnen en modderige velden waar zelfs ganzen niet wilden lopen. Er stond zelfs dat hij ooit drieduizend soldaten aanvoerde tijdens de beroemde
‘Slag bij de Smeltkaasberg.’ Een lang verhaal. Sorry lezers, ik hou het toch even kort!
Daar ging het bijna mis. Zijn leger zat dagenlang vast omdat alle kaasvoorraden in de zon waren gesmolten. Soldaten gleden uit, vlaggen plakten aan elkaar en één generaal zat drie uur vast in een fonduepan.Toch won Napoléo de slag, omdat een grote groep soldaten de weg kwijt waren. Die versloegen uiteindelijk de tegenstanders.
Arty keek met grote ogen naar het scherm. Misschien hadden ze beter kaasstengels kunnen gebruiken, dan hadden ze kans om er uit te kunnen kruipen!’ “Nou…” zei Arty langzaam, “Dit is misschien toch iets te veel oorlog voor mij.”
Gumpie knikte opgelucht. Arty sloot het scherm.




